امید نقیبی و شعر کانکریت ( قسمت دوم )

می توان خیلی راحت و آسان تعریف و تحدیدی برای شعر در عصر امروز ارائه کرد زیر خود این وازه امروزه به مدد تاریخ ادبیات و فلسفه و اندیشه ی انسانی خیلی چگال تر شده است. طبعن واژه ی شعر امروزه در ذهن من نوعی خیلی خیلی متفاوت تر است با ارجاعات همین واژه ما بین هایکوسرایان ژاپنی و آمریکایی و کسانی چون ارسطو و افلاطون و سرخپوست ها و اسکیموهای سرزمین های سرد اسکاندیناوی. نمی توان گفت شعر چیست، اما می توان خصلت های شعری را کشف کرد خصلت هایی چون: خیال، روابط غیر خطی، تکرار، ریتم، هارمونی و نظم، لایه بندی معنایی، کلمه، و… هرچه که بیشتر انسان در این حوزه غور کند طبعن به نتایج جدیدتری می رسد و خصلت های شاعرانگی بیشتری را کشف می کند. از طرفی پرسش « شعر چیست» را نیز باید با یک نگاه فوکویی به پرسش « شاعر کیست» نیز تغییر دارد. وقتی شاعری را شناختی هرگونه اتفاق زیباشناسانه ی زیست او می تواند شعر باشد.

روی هم رفته شعری که علاوه بر خوانش متن نیاز به دیدن رفتار، فرم، شکل و ساختار چیدمان عناصر متن نیز داشته باشد وارد حوزه ی ادبیات دیداری می شود که یکی از شاخه های مشهور آن در جهان شعر کانکریت است.

برای ریشه یابی واژه کانکریت به کمک موتور جستجوی گوگل و ابرلینک ها و جهان بسیط داده های دیجیتالی با توجه به جستجویی کاملن فنی به نتایج زیر رسیدم:

وقتی واژه ی کانکریت انگلیسی را با کُد define در جستجوگر گوگل سرچ می کنید پیشینیه ی جالبی روی گراف تاریخی و معنایی این واژه مشاهده می کنید.

این واژه در ریشه لاتین و اصیل خود هم به صورت Concresoere و هم به صورت concrete تلفظ می شده و طبعن مانند خیلی از وازگان لاتین داری معانی گسترده ایی بوده است که اشاره به چیزهای ابژکتیو و عینی داشته است. کشف کل حوزه ی معنایی یک واژه در زبان هایی مانند چینی، پهلوی، سانسکریت و لاتین نیاز به ساعت ها مطالعه و پژوهش دارد.

نکته ی جالب دیگر نوارزمان تاریخی استفاده از این واژه است که گوگل آن را با شیب خیلی تندی که از سال ۱۹۰۰ یعنی شروع قرن بیستم رو به افزایش است نشان می دهد.

برچسبها: مید نقیبی نسب , شعردیداری , شعر کانکریت , گلپر فصاحت , مصاحبه

خانه ادبیات داستان هفته “هیچ جایم درد نمی کند” به قلم رامونا محمدی...